Blog 

14.06.2026

Dankbaar…terugblik op 16 jaar psychologie

Mei 2010…nog half werkend als verpleegkundige binnen de geriatrische afdeling in het ziekenhuis, was ik na 5 jaar bijna klaar met de studie Medische Psychologie. En daar werd ik, nog zonder diploma, aangenomen bij Thebe. Mijn loopbaan als psycholoog in de ouderenzorg was begonnen. En wat was het een avontuur! De afgelopen 7 jaar was het Valkenhof waar ik, met veel plezier, als psycholoog op de afdelingen werkte.
 
En jee, wat heb ik in die 16 jaar veel geleerd en meegemaakt. Werken in het verpleeghuis is nóóit saai, en nóóit af 😅. Elke dag loopt anders dan je had gepland of verwacht. Altijd komen er dingen tussendoor, kom je nét diegene op de gang tegen die je nog moest bellen of mailen, en ga zo maar door.

Ik heb mooie dingen mogen doen.
Van het opzetten van leefmilieus binnen afdelingen en locaties tot het leren begrijpen van en (soms super creatief) leren omgaan met “onbegrepen gedrag”. Buiten de kaders denken was niet zelden heel erg belangrijk.
Van het schrijven van ontroerende ik-verhalen voor mensen die hun verhaal zelf niet meer konden vertellen tot legio familieavonden om echtgenoten, zonen en dochters uitleg te geven over hoe ze om kunnen gaan met het veranderende karakter en gedrag van hun dierbare naaste met dementie.
Van het opvangen van medewerkers na heftige gebeurtenissen tot het samen vieren van successen.
Van aanschuiven bij de Raad van Bestuur om mee te denken over de visie van de organisatie tot het helpen inschatten of een locatie geschikt is voor aankoop om er zorg voor mensen met dementie aan te bieden.

Ik weet niet hóeveel teamoverleggen er voorbij zijn gekomen, altijd weer draaiend om het begrijpen van iemands gedrag en samen richting bepalen voor de komende periode; de neuzen dezelfde kant op.
Van huishoudelijke dienst tot ondersteuner tot verzorgende tot manager, arts en ergo- of fysiotherapeut.
DAT heb ik denk ik altijd het mooiste aan dit vak gevonden: SAMEN op zoek naar begrip en hanteerbaarheid, verbinding, samenwerking en eigenlijk altijd weer LIEFDE.

Ik ben heel veel bijzondere mensen tegengekomen, zowel collega’s als bewoners als familieleden. Ze hebben me geïnspireerd, dingen geleerd, spiegels voorgehouden en heel veel plezier gebracht in de afgelopen 16 jaar.

En ik heb kansen gekregen, ook toen ik begon te merken dat het werk me niet meer helemaal paste en ik toe was aan een volgende stap. Praktijk op Reis werd geboren en de werkzaamheden verschoven.
Het coachen van medewerkers in de zorg is iets waar ik met heel veel passie in ben gestapt en heerlijk vind om te doen. En dat stopt gelukkig ook niet. Liever laat ik het groeien en zeg ik “Meer van dat!”🙏. Net als de meditatiebijeenkomsten voor ouderen en voor medewerkers in de zorg, elke keer weer zó mooi om te doen💚

Afgelopen ¾ jaar heb ik de vakgroep hier en daar nog een beetje uitgeholpen. En sinds gisteren is mijn vaste baan als psycholoog dan eindelijk officieel gestopt. Geen groot afscheid, want daar hebben we een hele poos geleden al bij stilgestaan.
Maar toch was er dat laatste overleg op de afdeling waar ik nog één keer kon meepuzzelen, en waar we even heel bewust stilstonden bij alles wat we samen hebben meegemaakt. Dat kopje thee, een mooie bos bloemen, een kadootje, en een prachtige kaart waar werkelijk precies op beschreven stond wie ik altijd zó graag heb willen zijn, voor collega’s en bewoners.
Heel dankbaar voor dat.

En nu komt er ruimte.
Hoe ik die ga invullen?
Eerst met rust.
En vanuit daar mag de creativiteit aan de slag, zodat Praktijk op Reis kan doorgroeien. Het aanbod wordt verbreed en er wacht veel moois om ontwikkeld te worden. Cursussen staan en worden gepland. Meer bijeenkomsten om met elkaar te verbinden, te verdiepen en elkaar te inspireren. En natuurlijk is er het individuele coaching- en therapie aanbod.

Het wordt vast een mooie ontdekkingstocht , waarbij de precieze richting zich de komende tijd mag ontvouwen en ik me vooral ook ga laten verrassen door wat er ontstaat als ik vanuit rust en échte verbinding met mezelf ga doen wat de bedoeling is.